كتاب و سخن را . و اندام اندام كردن قصاب گوسپند را . تفصيل ( tafsil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرح و بيان . و تفصيل دادن : شرح دادن و بيان كردن و مشروحا چيزى را ذكر كردن . و على التفصيل : مفصلا و مشروحا و بتفصيل . تفصيلا ( tafsilan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مشروحا و مفصلا . تفصيلانه ( tafsil ne ' ) م ف . پ . على التفصيل و مشروحا و با شرح و بيان . تفصيل نامه ( tafsil - n me ) ا . پ . - ياداشت نامه و اعلان نامه . تفصيل وار ( tafsil - v r ) م ف . پ . بتفصيل و مشروحا و مفصلا و با دقت . تفضج ( tafazzoj ) م . ع . تر بودن بن موها از خوى و عرق و پر شدن بدن از دسومت و منسبط شدن . تفضض ( tafazzoz ) م . ع . پراكنده شدن . تفضل ( tafazzol ) م . ع . افزون شدن بر كسى . و افزونى نمودن . و نيكوئى كردن . و دعواى فضل نمودن بر اقران خويش . و جامهء باد روزه پوشيدن براى كار . و يا يك جامه پوشيدن و اطراف را بر خلاف بر دوش انداختن . تفضل ( tafazzol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برترى و فزونى . و لطف و مرحمت و احسان و مهربانى و خاطرنوازى . و تفضل داشتن : فزونى داشتن . تفضلات ( tafazzol t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نعمتها و نيكوئيها و عنايتها و بخششها و ملاطفتها . و تفضلات الهى : نعمتهاى الهى و الطاف خداوندى . تفضيج ( tafzij ) م . ع . خوى كردن بن موى يقدرى كه روان نگردد . و نيك بهم رسانيدن اندام پيه را چنان كه عرق لحم در مداخل شحم كفته گردد . و ترنجيدن . و كم گوشت شدن اندام ناقه . و گشاده و فراخ شدن هر چيزى . تفضيح ( tafzih ) م . ع . نيك رسوا كردن . از لغات مولده است . تفضيح ( tafzih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسوائى و فضيحت . تفضيض ( tafziz ) م . ع . سيم‌كوب و سيم اندود كردن . تفضيل ( tafzil ) م . ع . فضله تفضيلا : فزونى نهاد او را و حكم كرد بر فضل او و فاضل و افزودن گردانيد و برگزيد او را بر ديگرى . تفضيل ( tafzil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فزونى و برترى و فضيلت . تفطح ( tafattoh ) م . ع . پهن شدن و واگشوده گرديدن . تفطر ( tafattor ) م . ع . شكافته گرديدن . تفطيح ( taftih ) م . ع . پهن گردانيدن ( شدد للكثرة ) . تفطير ( taftir ) م . ع . روزه گشايانيدن كسى را . تفطيس ( taftis ) م . ع . سخن به روى كسى گفتن و ميرانيدن . تفطين ( taftin ) م . ع . فهمانيدن . تفظع ( tafazzo ' ) م . ع . زشت يافتن كارى را . تفعفع ( tafa'fo ' ) م . ع . شتابى كردن . تفعى ( taf i ) م . ع . مانند افعى گرديدن در بدى و خباثت . تفغم ( tafaqqom ) م . ع . شكفتن گل . تففة ( tefafat ) ع . ج . تف ( toff ) . تففة ( tofafat ) ا . ع . كرمكى خرد كه چرم را مىخورد . تفقح ( tafaqqoh ) م . ع . گشاده گرديدن و شكفتن گل . تفقد ( tafaqqod ) م . ع . گم شده را جستن . تفقد ( tafaqqod ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غمخوارى و دلجوئى و ملاطفت و مهربانى و ترحم . و تفقد فرمودن و كردن : دلجوئى و غمخوارى كردن . تفقع ( tafaqqo ' ) م . ع . شكافته و پاره شدن . تفقم ( tafaqqom ) م . ع . تفقمه تفقما : گرفت فقم يعنى چانه و يا سر بينى او را . تفقوء ( tafaqqo ' ) م . ع . كور گرديدن . و بر كندن و شكسته شدن چشم و آبله و جز آن . و بركنده و شكافته شدن ابر . و تفقأت البهمى اذا تشققت لفائفها عن ثمرها . تفقه ( tafaqqoh ) م . ع . فهميدن و و فقيه شدن . تفقه ( tafaqqoh ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تحصيل علم فقه و اجتهاد . تفقئة ( tafqeat ) م . ع . بركندن و شكستن چشم و آبله و مانند آن را . و كور ساختن . تفقيح ( tafqih ) م . ع . چشم باز كردن بچه سگ . تفقير ( tafqir ) م . ع . كندن . و جوى نهال كندن . و سوراخ كردن مهره و جز آن . تفقيع ( tafqi ' ) م . ع . بتكلف فصاحت كردن و از انگشتان بانگ برآوردن بخمانيدن . و بانگشت زدن برگ گل را تا پاره گردد و آواز دهد . و سرخ كردن چرم را . تفقيه ( tafqih ) م . ع . آموزانيدن و آگاه گردانيدن يق فقهه الله . تفك ( tofak ) ا . پ . لولهء چوبين ميان خالى و دراز كه با گلولهء گلين و زور نفس بدان گنجشك و مانند آن را صيد كنند . و